طرحی نو و ساده
امروز تدریس حرف"س"داشتیم.تو فکر بودم که چه روشی استفاده کنم که هم یادگیریش آسون باشه هم جالب باشه.برای درسای قبلی از پازل وپاورپوینت و نقاشی وکارای دیگه استفاده میکردم و دنبال این بودم که طرحی نو براندازم!
یه کار بی هزینه کردم.حدود ده تا از بچه های کلاس که تو اسمشون حرف"س" بود رو آوردم جلو کلاس و به بچه ها گفتم پسرای جلو کلاس خودشونو معرفی میکنن شما باید قشنگ گوش بدید ببینید چه حرفی تو اسم همه شون هست؟بعد میکروفون (چیزی شبیه میکروفون)جلو یکی یکی شون گرفتم وخودشونو معرفی کردن:حسن انصاری.احسان کهزاد.احمد مسرور.حسن زارع.محمد رحیم محسنی.عبدالله پارسا.بچه های تماشاچی هم با اشتیاق توجه می کردن وخیلی زودتر از اونچه من انتظار داشتم فریاد زدن: س س س.
روخوانی درس روهم که به خودشون سپردم اتفاقا امروز خیلی سریع وخوب همه شون (غیرار یکی دو نفر)کلمه ها رو خوندن ومن لذت بردم از اکتشاف کلمه ها.
خلاصه فهمیدم باصرف کمترین انرژی وهزینه هم بچه ها رو جذب درس کرد به شرط کمی خلاقیت !
خداوند از ما انتظار کارهای بزرگ ندارد دوست دارد ما کارهای کوچک را باعشقی بزرگ انجام دهیم.
